Πως να κατακτήσετε τον κόσμο

Όταν στην Παναττική του ΕΠΑΜ στις 13 Μαρτίου 2013 ο Δημήτρης Καζάκης έλεγε 1 , με λίγα λόγια, πως η παγκοσμιοποίηση (globalization), μετεξελίχθηκε πλέον σε “πλανητική οικονομία” (Global economy), πίστεψα πως αυτά που λέει, όσο ψαγμένα και να είναι, και όσο και σταθερό τεχνικό υπόβαθρο κι αν έχουν, είναι διαπιστώσεις ενός τεχνικά καταρτισμένου ανθρώπου. Δεν παύουν να είναι τεχνοκρατικά επιχειρήματα τα οποία μπορούν να έχουν πεδίο και ακροατήριο μόνον στους “μορφωμένους” και τους τεχνοκράτες. Πίστεψα δηλαδή πως θα “χάναμε” τον ακροατή που δεν θα είχε την κατάρτιση να “ακολουθήσει” την επιχειρηματολογία του Δημήτρη.

Πέρασε καιρός από τότε, και ήρθε το σήμερα, όπου διάβασα το άρθρο του Τομέα Διεθνών Σχέσεων του ΕΠΑΜ , το οποίο αναδημοσίευσε την ανάλυση του Μάρκ Φαμπέρ (Marc Faber)

η οποία αναφέρει πως η παγκόσμια αυτή οικονομία, η “πλανητική οικονομία” (global economy) που αναφερόταν τον Μάρτιο ο Δημήτρης Καζάκης, θα έβγαινε να ανακοινώσει δια στόματος Λαγκάρντ (επικεφαλής του ΔΝΤ το 2013) πως η Πλανητική Οικονομία διατρέχει κίνδυνο κατάρρευσης.

Κίνδυνο κατάρρευσης γιατί … ξυπνάνε οι καταπιεσμένοι λαοί από τους διεθνείς ληστοσυμμορίτες οι οποίοι δεν υπολόγισαν σωστά το “ρίσκο” της εξέγερσης. Ή μάλλον , για να μιλήσω με τα λόγια του ΔΝΤ που έκαναν και μοδίτσα το τελευταίο τρίμηνο: Δεν υπολόγισαν το ρίσκο με τον σωστό συντελεστή. Υπολόγισαν πως, επειδή στις κοινωνίες της Ευρώπης και Β. Αμερικής, από τις οποίες προέρχονται αυτοί οι οικονομικοί Τραμπούκοι, υπάρχουν ακόμη “κοινωνικές παροχές” αρκετές για να ανακουφίζεται η κοινωνική πίεση και η εξέγερση των εξαθλιωμένων ανθρώπων, τα ίδια θα υπήρχαν και σε οικονομίες όπως πχ της Βραζιλίας που από τον Ιούνη του 13 οι αγανακτισμένοι από το “Βραζιλιάνικο Θαύμα” Βραζιλιάνοι βγήκαν στον δρόμο και κάνουν τον απελευθερωτικό τους Αγώνα. Το ίδιο και οι Τούρκοι πολίτες το καλοκαίρι του 2013.

Έτσι , το “παιχνίδι γυρνάει”, και δείχνει πως οι επικυρίαρχοι της πλανητικής οικονομίας , αρχίζουν και έρχονται σε θέση που δεν θα μπορέσουν να επηρεάσουν άλλο τις εξελίξεις σε παγκόσμιο επίπεδο και δυσκολεύονται να ελέγξουν τις εξεγέργσεις.

Ας το αφήσουμε αυτό λίγο στην άκρη, βάζοντάς το στο πίσω μέρος του μυαλού μας.

Διαβάζοντας την ομιλία της κας Λαγκάρντ στο Jackson Hole Conference Center βλέπουμε την “ανησυχία” των επικυρίαρχων του πλανήτη για ενδεχόμενη έξοδο από το κυρίαρχο σύστημα των “αντισυμβατικής νομισματικής πολιτικής”. Η κα Λαγκάρντ ζητάει να χτιστούν “γραμμές άμυνας” για να στηρίξουν το παραπαίον τέρας, γιατί αλλιώς το σύστημα “ενδέχεται” να καταρρεύσει. Δηλαδή να τελειώσει ανεξέλεγκτα και ίσως απότομα η επικυριαρχία τους χωρία να προλάβουν να “ξεφορτωθούν” τα “σάπια” και τους μείνουν στα χέρια. Και Ω της Συμπτώσεως: Οι “γραμμές άμυνας” είναι η εφαρμογή, από τα κράτη, οικονομικών μέτρων, καταλύοντας , όπου χρειάζεται, – δηλαδή όπου υπάρχουν ακόμη και είναι σε λειτουργία – τα σύνορα των χωρών , οικονομικά ή φυσικά. Δεν ενδιαφέρει το ΔΝΤ ποιο από τα δύο , αρκεί να καταλυθούν και να έχουν ελεύθερη πρόσβαση τα κοράκια της οικονομίας και τα διαπλανητικά αφεντικά τους. Δεν θα ασχολούμαστε τώρα με μικροπράματα όπως τα Σύνορα της Συρίας με την Τουρκία. Ας ισοπεδώσουμε και τις δύο. Η το αν η Ελλάδα με του καταπληκτικά πειθήνιους Νενέκους ήδη τα “κατέβασε”!(τα σύνορα…).

Μέσο για την κατασκευή γραμμών άμυνας από το σπάσιμο των πήλινων υποδομών του θηρίου (αρα αναμένεται η άτακτη κατάρρευση του παγκόσμιου οικονομικού θηρίου με τα πήλινα πόδια) είναι οι τοπικές και διεθνείς “αντισυμβατικές χρηματο-οικονομικές πολιτικές” που προτείνει το ΔΝΤ. Αυτές λοιπόν οι αντισυμβατικές πολιτικές είναι “υποχρέωση” των νομοθετών των κρατών! Και η επικεφαλής του ΔΝΤ τους καλεί να νομοθετήσουν υπέρ της διάσωσης “του συστήματος”2 , δημιουργώντας προϋποθέσεις στήριξης για λίγο καιρό ακόμη του σαθρού θηρίου, μέχρι να μπορέσουν να αντιδράσουν οι διεθνείς Τραμπούκοι. Άσχετα με το αν αυτό το έργο των “τοπικών νομοθετών” φέρει την χώρα τους κοντά στην καταστροφή ή την καταστρέψει ολοκληρωτικά. Εδώ καράβια χάνονται! Βαρκούλες θ αρμενίζουν;

Ετσι λοιπόν ο μοχλός πίεσης που δημιουργείται μέσω των εξεγέρσεων των καταπιεσμένων και των εξαθλιωμένων , λειτουργεί πάλι υπέρ του διαπλανητικού Τραμπούκου της οικονομίας , φοβερίζοντας κράτη και λαούς πως είναι υποχρέωσή τους να τα κατεβάσουν (τα σύνορα) για να περάσει το ΔΝΤ ανενόχλητο και αλώβητο για να αφομοιώσει το σύνολο της γής υπέρ του “Συστήματος” για να μην υπάρξουν “ανισορροπίες” όπως αναφέρει (βλ σημ 2.).

Μία πρώτη αντίδραση στα παραπάνω θα μπορούσε να είναι : “από μπρός γκρεμός, από πίσω ρέμα”. Δηλαδή ξεσηκωθούμε ή όχι , “δεν έχει νόημα” αφού ούτως ή άλλως η αντίδρασή μας αυτή θα εκμεταλλευθεί ως μοχλός πίεσης σε μια άλλη γωνία του πλανήτη. Όπως έγινε στην περίπτωση της “χρεοκοπίας” της Ελλάδας η οποία υπήρξε το ισχυρό φόβητρο προς όλους τους “ανεξάρτητους”’ μέσα στην ευρωζώνη του ΝεοΝαζισμού. “Κοιτάξτε την Ελλάδα πως διαμελίζεται!” ποιος θέλει να πάει κόντρα στην “στατηγική της Ευρωένωσης για το 2020”;

Η μόνη λύση είναι η μαζική κινητοποίηση των λαών και η πλήρης ανατροπή αυτών των καθεστώτων χρεοκρατίας όπου γής, ταυτόχρονα σε εθνικό και υπερεθνικό επίπεδο. Η Ευρώπη των λαών είναι δικαίωμα των λαών , και όχι των κυβερνήσεών τους. Οι λαοί (“μέγεθος ασύμμετρο” σε τέτοιες καταστάσεις) μπορούν μόνοι τους να ανοίξουν ή να κλείσουν τα σύνορά τους όπως εκείνοι ξέρουν, αποφασίζουν και εμπιστεύονται. Οι λαοί και τα έθνη έχουν την υποχρέωση να προστατεύουν την ίδια τους την ύπαρξη και όχι οι κάθε λογής “διασώστες” συμβουλάτορες και οι επιβουλάτορες! “Όχι άλλο σώσιμο” , να σας θυμίσω.

Αφήνοντας τους Διεθνείς οικονομικούς Τραμπούκους να κάνουν κουμάντο και να υποχρεώνουν τους “νομοθέτες” της κάθε χώρας -ανεξαρτήτως μεγέθους και δύναμης- να κάνουν κακό στον ίδιο τους το Λαό, καταλύεις κάθε έννοια αυτοπροστασίας , υποτάσσεσαι στην επιβουλή και τις ορέξεις του διεθνούς παράσιτου που θα προσαρτηθεί πάνω στο σώμα το Λαού σου για να ρουφήξει όλο το ζωτικό πλούτο της πατρίδας σου , και να σε παρατήσει αναιμικό , ημιθανή Λαό, με έτοιμο βιογραφικό στην επόμενή σου καριέρα. Αυτή της 1ης ύλης στην κρεατομηχανή των Ειδικών Οικονομκών Ζωνών, οι οποίες τελούν υπό μία ιδιότυπη νομοθεσία στην οποία το αστικό δίκαιο των χωρών που τις φιλοξενούν απλά δεν ισχύει. Το κάνουν σίγουρο αυτό οι “διασώστες νομοθέτες”. Η καμμένη οικονομική γη που θα αφήσουν πίσω τους οι Τραμπούκοι / οικονομικοί Δολοφόνοι θα είναι πλέον έτοιμη για να “σωθεί” από τους τοπικούς “νομοθέτες” της πατρίδας μας οι οποίοι θα δουν “φως στο τούνελ” και την “άνοιξη της Ανάπτυξης στην χώρα” παραχωρώντας εθνική κυριαρχία στις ΕΟΖ “μόνο για 20 χρόνια” (το πρώτο συμβόλαιο – και 99 χρόνια το κανονικό). Για όσους δεν γνωρίζουν, μέσα στην ΕΟΖ, ισχύει ο κανονισμός της εταιρίας λειτουργίας, όχι το αστικό δίκαιο της χώρας ξενιστή, υπενθυμίζω. Και για να γευτείτε λίγο από τον “κανονισμό” σας θυμίζω τι έγινε το 2012 στο εργοστάσιο της Foxconn (Αποκλειστική κατασκευάστρια όλων των συσκευών της Apple- iPhone iPad iPod i-Shiktir) . Ποιοι θα εγκατασταθούν στις ΕΟΖ; Οι “εύκολα’” μετακινούμενες βαριές μεταποιητικές βιομηχανίες που λυμαίνονται χώρες κατεστραμμένες σαν τη δική σου. Χαλυβουργίες, αυτοκινητοβιομηχανίες , ναυπηγεία, “αποθήκες τοξικών αποβλήτων”, έχει πολλές η λίστα. Και όταν κι αυτοί τελειώσουν με το κουφάρι της πατρίδας σου, και ξεκουμπιστούν από τον τόπο σου, ακόμη και τότε, άλλες “βιομηχανίες” πιο “πράσινες” θα έρθουν να τραφούν από τα υποπροϊόντα της σάρκας του Λαού σου , και θα στήσουν “μονάδες ανακύκλωσης” ηλεκτρικών, ηλεκτρονικών , λάστιχων και συναφών πολυμερών. Έτσι, ακόμη και τα πτώματα χωρών σαν της δικής μας έχουν ακόμη την θέση τους στην “κοινωνία” της πλανητικής οικονομίας. Ακόμη και ο πανίσχυρος θα πρέπει να αποπατεί κάπου.

Θες να ναι πάνω σου; Εγώ πάντως όχι.

Θανάσης Ζανιδάκης. Μέλος του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου

ΥΓ, “Νομοθέτες” <=> Νομοθετική Εξουσία <=> Κοινοβούλια

Υποσημειώσεις:

  1. Απόσπασμα από λόγο Δ. Καζάκη στην Παναττική συνδιάσκεψη στις 13/3/2013:

    «Αν η παγκοσμιοποίηση ήταν ο πολιορκητικός κριός για να καταλυθούν σύνορα, οικονομικά και πολιτικά, εθνικές ρυθμίσεις και κράτη, η πλανητική οικονομία είναι η κατοχύρωση του ρόλου του ιδιώτη, όχι με την αρχαιοελληνική έννοια αλλά με την οικονομικο-πολιτική έννοια που παίρνει σήμερα στην παγκόσμια σφαίρα. Καταργείται η έννοια της κοινωνίας, όχι μόνο σε ένα επίπεδο κράτους ή μιας περιφέρειας που είχαμε μέχρι τώρα, αλλά σε πλανητικό επίπεδο. Δεν υπάρχουν κοινωνίες, δεν υπάρχουν κράτη, δεν υπάρχουν λαοί. Υπάρχουν ιδιώτες που η νομική τους προσωπικότητα είναι παρόμοια, είτε πρόκειται για θεσμικό επενδυτή που παίζει με ομόλογα και παράγωγα στη διεθνή αγορά, είτε για επιχειρηματία, είτε για ένα άτομο που απλά, το μόνο που έχει να δώσει στην αγορά είναι η εργατική του δύναμη.

    Όλοι αυτοί οι ιδιώτες λειτουργούν με όρους συμβατικούς στην αγορά. Το μόνο που τους χαρακτηρίζει είναι η δυνατότητα ιδιωτικών συμβάσεων. Ο ιδιώτης ως επιχειρηματίας της εργατικής του δύναμης δεν κάνει τίποτε άλλο παρά μια σύμβαση με αυτόν που θα απασχολήσει την εργατική του δύναμη. Το ίδιο συμβαίνει με τον δανειστή προς τον οφειλέτη, με τον θεσμικό επενδυτή προς τον αγοραστή ή τον διακινητή ή τον μπρόκερ των ομολόγων και των παραγώγων, αυτό κυριαρχεί.

    Η ίδια η έννοια του εμπράγματου δικαίου όπως έχει γεννηθεί παραδοσιακά, που έχει να κάνει με πραγματικές σχέσεις ιδιοκτησίας, κατοχής, νομής και κυριότητας, ξεπερνιέται πλέον. Η ίδια η ιδιοκτησία αποκτάει άυλο χαρακτήρα, γίνεται κινητή αξία και αυτή εκφράζεται δια μέσου των τίτλων, είτε αυτοί είναι πιστωτικοί τίτλοι, είτε τίτλοι στην αγορά, είτε πλασματικό κεφάλαιο, είτε χρήμα. Όλα ρευστοποιούνται. Και όχι μόνο το παραδοσιακό κεφάλαιο, αλλά το σύνολο του πλούτου που παραδοσιακά παράγει η κοινωνία – το σύνολο: τα εισοδήματα, τα μέσα παραγωγής, τα καταναλωτικά μέσα, ο τρόπος που μπορεί να αξιοποιηθεί ο φυσικός πλούτος, τα πάντα μετατρέπονται σε κεφάλαιο και το κεφάλαιο αυτό μετατρέπεται σε κινητές αξίες οι οποίες μπορούν να αλλάξουν χέρια μέσα στην αγορά. Αυτή είναι η πλανητική οικονομία.

    Ποιος ρυθμίζει αυτή την πλανητική οικονομία; Οι υπερεθνικοί μηχανισμοί και οργανισμοί σε συνδυασμό με τους πιο ισχυρούς κρατικούς κατασταλτικούς παράγοντες. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Σημαίνει την μετεξέλιξη της Ευρωζώνης σε μια νέα κατάσταση την οποία οι ίδιοι έχουν ονομάσει Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία. Μια Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία που δεν αναγνωρίζει πλέον Εθνικά Κράτη, ούτε καν τυπικά την εθνική τους κυριαρχία, όπως ήταν μέχρι σήμερα που την αναγνώριζε μεν, αλλά την περιόριζε, μέσω της συνθήκης της Λισσαβόνας, της συνθήκης του Μάαστριχτ, ή μέσω των κανονισμών και των ντιρεκτίβων της Ευρωζώνης…..»

  2. Απόσπασμα της ομιλίας της Κας Λαγκάρντ (αγγλικό κείμενο)

    So this is my main message today: We need to work better together to understand more fully the impact of these unconventional policies—local and global—and how that affects the path of exit. And, above all, we must use the time wisely and not waste the space provided by unconventional policies. Global policymakers—all policymakers, within countries and across countries—have a responsibility to take the full range of actions needed to restore stability and growth, and to reduce imbalances. Συνδεσμος πλήρους ομιλίας

Advertisements

Posted on 7 Σεπτεμβρίου 2013, in ΝΕΑ. Bookmark the permalink. 1 σχόλιο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: